In BI-land woedt, naar aanleiding van een onderzoek van Passionned, al een paar weken een debat over het al dan niet ontbreken van ROI van business intelligence. Daarbij zijn al veel goede argumenten de revue gepasseerd, maar met name de bijdrage van Laurent Koelink, deze week op de Computable-site, was me uit het hart gegrepen.
Om te beginnen pleit hij ervoor om het debat vanuit een positieve insteek te voeren. Juist nu we middenin een crisis zitten, is niemand gebaat bij een negatieve beeldvorming omtrent BI. Het leidt er alleen maar toe dat bedrijven de strategische voordelen van een excellente informatievoorziening mislopen, omdat ze BI afserveren als een dure hobby van IT die toch niets concreets gaat bijdragen. Zonde, en nergens voor nodig.
Waar zouden we zijn zonder…?
Verder zet hij scherp neer waarom de hele discussie eigenlijk een verkeerd uitgangspunt heeft: als uit onderzoek blijkt dat 33% van de topbestuurders twijfelt of zijn of haar bedrijf wel de juiste keuzes kan maken in het bestrijden van de gevolgen van de economische crisis, hoe kun je dan ooit onderbouwen dat BI voor hen geen toegevoegde waarde zou hebben?
Ik heb niet veel met de eeuwig terugkerende vraag naar de ultieme definitie van BI, maar als ik er een moet kiezen, dan die van Andries Bottema: “het inzetten van informatie als productiemiddel”. Zo bekeken, is het onzin om te stellen dat BI zich niet terugbetaalt. Het zou een no-brainer moeten zijn dat je niets kunt bereiken zonder informatie: hoe wil je anders je organisatie sturen? Hoe wil je operational excellence of customer intimacy bereiken zonder informatie?
De vraag of BI zich wel terugbetaalt, kan wat mij betreft dan ook met een wedervraag beantwoord worden: kan een organisatie eigenlijk wel zonder?
Ruimte voor verbetering
Dat vaststellen, is één – er handen en voeten aan geven is een tweede. Een valide vervolgvraag is dan “betalen concrete BI-implementaties zich altijd terug?” Daarmee opent zich een heel andere discussie. (De vraag of ROI eigenlijk wel altijd gemeten kan worden, en of BI nog andere voordelen heeft dan alleen financiële, laat ik maar even buiten beschouwing. Evenals de vraag of de gekozen onderzoeksopzet wel voldoende basis biedt voor het trekken van zulke stellige conclusies.)
Feit is dat BI-implementaties nog steeds niet altijd opleveren wat ervan verwacht werd. Deels komt dat doordat BI-projecten niet alleen maar een ICT-kant hebben, maar, zoals Daan van Beek in een latere nuancering zegt, “een mengeling van gedrag, managementmodellen en technologie [zijn], waarbij de kritische succesfactoren niet aan de technische, maar vooral aan de gedragskant liggen”.
Maar wat de oorzaken ook zijn, er is ruimte voor verbetering: we zouden veel waarde voor onze klanten kunnen toevoegen, maar kennelijk realiseren we die niet altijd. Waarom niet, en hoe kan het beter?
Dat lijkt me een mooi onderwerp voor vervolgonderzoek.
Trackback URI: http://blog.grey-matter.nl/bi-to-roi-or-not-to-roi/trackback/Back to home page
« De rol van het datamodel in het... System of facts - maar wat zijn... »
Ik ben Lidwine van As, sinds 1994 werkzaam in de IT, en actief als 







